Mukmik Space

Just another WordPress.com site

การสื่อสารที่ขาดหาย กับ กาลเวลาที่หายไป

บน กันยายน 26, 2011

ตอนที่ 1 ไม่มีใครโชคร้ายตลอด และ ก็ไม่มีใครที่โชคดี ตลอดเช่นกัน

….เคยได้ดูโฆษณา  แฮปปี้  ในโรงหนัง ของเครือ SF  กันบ้างหรือ ป่าว  

             จำเรื่องการปิดเครื่องมือสื่อสารก่อนดูหนังกันได้มั้ย..  เรื่องโทรจิตนะชอบมาก

ไม่เคยคิดว่า โทรศัพท์   จะเป็นอะไรที่สำคัญกับชีวิต มากมาย  ไม่เคยคิดว่าการสื่อสารฝ่ายเดียว มัน จะลำบากอะไร …

                                        และไม่เคยคิดว่า สักวันนึงถ้าไม่มี จะลำบากแค่ไหน

         แล้ววันนี้ก็มาถึง  เมื่อโทรศัพท์หายไป ……………หายไป ในที่นี้  คือ วันที่ โทรศัพท์ หายไปจากชีวิต ฉัน   …..

……………..การหายไปของโทรศัพท์วันแรก    ทำให้ฉันตื่นสาย  …..เกือบเข้างานไม่ทัน 

                                                       OMG !!!  …. สาม ทุ่ม   นี่มันอะไรกัน  ทำมัย ไม่มีใครปลุกกันเลย  โทษคนอื่นอีก

               ตื่นขี้นมาหาโทรศัพท์ แบตเตอรี่  ตัวดี นอนนิ่งสนิท  ไม่เหลือ สักอึดใจเดียว  จับเสียบปลั๊ก  เฮร้ย ไม่ติด

                                                                   วิ่ง หาปลั๊กอื่น เสียบใหม่  เฮ้อโล่งชาร์ตได้แระ

          ..   รีบอาบน้ำด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบแล้วรีบ ลงมาจากคอนโด  …………..

……………… วันนี้ คอนโด ชั้น 12 ที่อาศัยอยู่ทำมัย มันใช้เวลาในการเดินทาง ยาวนานเยี่ยงนี่  …..

     ออ … ก่อนลงมา ก็ไม่ลิมที่ จะคว้านาฬิกา ติดกระเป๋ามาด้วย  กลัว ที่ชาร์ตไว้ เสี้ยววินาทีนั้น จะไม่พอ ทำให้ไม่รู้เวลา

ลงมาถึงโชคดีของฉัน  มีรถเข้ามาส่งคนในคอนโด พอดี …………..

Mukmik: เทพารักษ์  ไปมั้ยค่ะ  ( ไกลอ่ะ จะไปไหมหว่า )

Taxi : (ทำสีหน้าครุ่นคิด  ได้โปรดไปเถอะนะภาวนาในใจ ) ตรงไหนคับ

Mukmik :  ก่อนแยกนิดหน่อย ค่ะ ( ทำเสียงอ่อย ๆ ไม่ไปแน่เลยอ่ะ จิตตกอีกแระ)

Taxi : ไปคับ  (แม่เจ้า รีบขี้นรถ  รีบปิดประตู กลัวเค้าเปลี่ยนใจ) 

            โชคดี ที่พี่ Taxi คนนี้ ขับ ออกเส้นทางที่โอเค และทำความเร็วในระดับที่พอใจไม่ได้ไปบอกเร่งเค้า  นึกในใจยังโชคดีนะนี่

นั่งไปได้สักพัก หยิบนาฬิกาที่ คว้าติดมาในกระเป๋าขี้นมาใส่ที่ข้อมือ  เหลือบไปดูว่า กี่ทุ่มแล้ว 

                                                      … โอ้วววววววววววอารายกัน  นาฬิกาตาย  ฉันเป็นคนไม่รู้เวลา  ……..

นั่งจิตตก ตุ้ม ๆๆต่อม ๆๆ  ตลอดทาง…………….แต่  พี่เค้าซี่งหน้าดู  

                                เหมือนรู้ใจกันอย่างไรอย่างนั้น  รถก็ไม่ติด  โชคเป็นของเราอีกแล้ว … นั่งยิ้มให้กับตัวเอง หุหุ…

   ท่าจะบ้าไปแล้ว..ดีที่โทรศัพย์ ยังพอ ที่จะเปิดขี้นมาได้หน่อย นึง   แต่เสียงแบตเตอรี่ ก็ได้ส่งเสียงตืน ตลอดเวลา ….. และแล้วมันก็

มันก็ ลาฉันไปอีกรอบ  หมดกัน เวลาไม่มีเวลา  … การสื่อสารถูกตัดขาด ……………………….

        การ รู้สึกเหมือนตัวเอง ถูกปล่อย ให้เคว้งคว้างกลางทะเลกว้าง ไม่รู้ทิศเหนือใต้ อย่างไรอย่างนั้น………

                แต่ดูจากที่หน้าปัดบอกความเร็วรถ เราหน้า จะทันอยู่นา            เมื่อใกล้ถึง  ก็หยิบกระเป๋า สตังค์ขี้นมา 

                  เปิดกระเป๋าเตรียมจ่ายค่ารถ   มิเตอร์ตอนนี้  159 บาท ขอร้องออกมาอีกทีว่า  แม่เจ้า  !!!!

 ตังค์ในกระเป๋ามี 20 บาท  กรรมอารายของฉันนี่วันนีี้   ……….. แต่ก็โชคดีอีกหล่ะ วันนี้ฉันพกบัตรเอทีเอ็ม มาด้วย เฮ้อ รอดไป

              พอถึงให้คุณพี่ Taxi จอดรถ  ก็บอกไปตามตรง  ด้วยน้ำเสียงที่ คิดว่าดูดีที่สุดแล้ว พี่ค่ะ รอแป๊บนึงนะค่ะ ไปกดตังค์ให้ก่อน …

พี่เค้าจะตอบว่าอะไรไม่รู้ รีบวิ่งลงจากรถ  รีบกด รีบ เอาไปให้  …ยื่นให้คุณพี่ ใจดีที่รอเราอยู่ 

                                    (มัยไม่รอละ ค่าโดยสารยังไม่ได้นี่ ) ยืนไปสองร้อย รับตังค์ทอนมา 20

                 ทิปไปนิดหน่อย  กับ การต้องทำให้คนอื่นต้องรอคอยโดยไร้ความผิด อ้าวมัวแต่ โล่งไปได้  ยังไม่ได้ตอกบัตรเข้างานนี่หว่า รีบวิ่ง สุดตีน  … 

หยิบบัตรพนักงาน มา แต่ไกล  เห็นตัวเลขแดง ๆๆ ..21.58  รีบยื่นมือ  (กรุณานึกเป็นภาพสโมชั่น)

                                                      ติ๊ด  ….. วันนี้เสียงแตะบัตรมันดังไพเพราะกว่าทุกวันเวลา 21.59

                                         ………………….เฮ้ย..โชคดีจัง     ทันด้วย…..วันนี้ โชคไม่ดี  และโชคดี กี่ครั้ง… กันนี่ …. 


17 responses to “การสื่อสารที่ขาดหาย กับ กาลเวลาที่หายไป

  1. Mukmik พูดว่า:

    ได้ยินแต่เพียงเสียงเรียกของข้อความ ใครกัน เป็นเจ้าของข้อความนั้น เสียดายจัง โทรศัพท์เปิดอ่านไม่ได้แล้ว โปรดตอบกลับทางโทรจิตได้มั้ย …. อยากรู้จัง ว่าใครส่งมา

  2. spiroonyoi พูดว่า:

    ปัจจุบันโทรศัพท์เหมือนจะกลายเป็นปัจจัยที่ 5 หรือ 6 หรือ 7 ไปแล้ว
    ถ้าปราศจากเครื่องมือสื่อสารชนิดนี้ไป ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าการดำเนิน
    ฃีวิตจะเป็นอย่างไร เพราะโทรศัพท์ที่เป็นแบบ SmartPhone เดี๋ยวนี้
    มันไม่ใช่แค่เป็นโทรศัพท์เหมือนแต่ก่อนที่เพียงใช้รับเข้าหรือโทรฯ ออก
    เท่านั้น แต่มันเป็นเกือบทุกอย่างที่อำนวยความสะดวกให้กับการดำิเนิน
    ชีวิตของเรา ถ้าวันไหนขาดสิ่งนี้ไป ก็อาจจะเอ๋อๆ เหมือนกัน

  3. ตื่นเต้นไปด้วยนะนี่…
    ปัจจัยเสริมที่ขาดไม่ได้แล้วค่ะ โทรศัพท์

  4. เจ้าหงิญ O_o พูดว่า:

    555 โทรศัพท์หาย นาฬิกาตาย ตังค์ไม่พออีก เห้อ…
    มีอยู่ช่วงนึงโทรศัพท์หายเหมือนกัน คิดว่ามันคงไม่จำเป็นหรอก หายก็ยังอยู่ได้
    แต่เอาเข้าจริง การติดต่อสื่อสารกับเพื่อนนี่ลำบากมาก จะไปเรียน นัด โน้นนี่ …วุ่นวาย

    • Mukmik พูดว่า:

      … โทรศัพท์หาย นาฬิกาตาย ตังค์ไม่พออีก 5555
      คิดว่าไม่เป็นรัย เหมือนกัน เพราะไม่ ค่อยมีใครโทรเข้าอยู่แล้ว แต่พอเอาเข้าจิง ๆๆ ก็ขาดไม่ได้เลย
      โดยเฉพาะ เวลา นัดโน่น นี่ …… เบอร์โทรศัพท์ ก็จำไม่ได้ เพราะเด่วนี้ ไม่ต้องกดปุ่มเหมือนโทรศัพท์
      หยอดเหรียญ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว พลอยทำให้ไม่สามารถจำเบอร์ใครได้เลย… ความสะดวกสะบาย
      ทำให้เราง่อยได้เหมือนกัน

  5. นายหัวแหวน พูดว่า:

    อ่านแล้ว เหนื่อยแทน
    ก็ผ่านไปด้วยดี สำหรับ 1 ชั่วโมง ที่แสนจะวุ่นวาย

    ปล. รักหาย นี่ ก็ว้าวุ่นใจมากพอประมาณรเหมือนกัน (ไม่เกี่ยว)

    • Mukmik พูดว่า:

      …. หากนาฬิกาตาย คงแก้ไขได้ด้วยการใส่ถ่าน……… ส่วนเวลา … หายเอาคืนจากใครไม่ได้
      และโทรศัพท์ เสีย คงหามาใหม่ได้ …. ส่วนใจที่เสีย …. คงหามาใหม่ ไม่ได้ …………….ว่ามั้ย นายหัว

  6. j00m พูดว่า:

    เจอแท็กซี่ดีจังเลยค่ะ
    เราเคยกลับบ้านดึก เจอแท็กซี่แย่มากๆ
    เพราะนั่งกันไปหลายคน คนแรกลงก่อน แท็กซี่ก็กดมิเตอร์ใหม่ทันทีทั้งที่อีกสามคนยังอยู่
    แถมพอเราบอกว่าให้คิดราคาที่ปลายทางเค้าก็ไม่ยอม
    ไล่อีกสามคนที่เหลือลงจากรถซะงั้น

    • Mukmik พูดว่า:

      โอ้ววว …j00m เจอเท็กซี่แบบนั้น จดเลขที่รถ จดชื่อ แจ้งเลยค่ะ พวกคนเหล่านี้ ต้องถูกปรับ ค่ะ .
      เหมือน เท็กซี่ ที่เราโบกแล้ว ไม่ไป .ทั้งที่มันเปิดไฟ ว่า ว่าง แล้ว มันจะไปไหนกัน.. แย่จังเลยโน๊ะ ……

  7. hud-thu-ka พูดว่า:

    อ่านจบแล้วกำลังคิดว่า ปัญหาเกิดจากมือถือ หรือว่า นาฬิกา

    • Mukmik พูดว่า:

      อืมมมมมม นั่น สิค่ะ พี่ฮัท … นี่ ถ้าไม่ตื่นสาย … คงไม่มีเรื่องต้องให้ตื่นเต้น ชีวิตคงราบรื่น พิกล 555
      …………….. สรุป ว่าตอนนี้ โทรศัพท์ หรือ นาฬิกา คือ อุปกรณ์ชิ้นเดียวกันแล้ว คะ โทรศัพท์ตาย
      นาฬิกาตาย … ไปพร้อม ๆๆ กัน ….

  8. Noiza Anusim พูดว่า:

    ชอบๆ..ตื่นเต้นทุกวินาที..555 ท่ามกลางความโชคร้าย..ย่อมมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเสมอค้าบบ ปล.เล่าซะเห็นภาพทุกก้าวที่เดินเลย..อิอิ

  9. Noiza Anusim พูดว่า:

    อุ้ย…อย่าถามดิ..เค้าเป็นไม่กี่ครั้งเอง555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: