Mukmik Space

Just another WordPress.com site

Sleeplate.

บน กุมภาพันธ์ 9, 2012

Chapter.1 หลับ

หลังจากที่นั่งหลังขดหลังแข็ง  มาหลายชั่วโมง  กับหน้าจอสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ  ของคอมพิวเตอร์เครื่องโปรดของฉัน  โลกกว้างในกรอบสี่เหลี่ยม เล็ก ๆ  ของฉัน  ทีอยู่เป็นเพื่อนที่ดีกับฉันเสมอ  มีตัวอักษรวิ่งผ่าน Timeline เข้ามาเป็นประโยคจากเพื่อนคนนึง  “คืนนี้ฝนตก  คงนอนหลับสบาย ”   (หือ จริงหรือ ฝนตก ไม่เห็นรู้เรื่องเลย ฉันคิดอย่างนั้น  )

ฉันลุุกขี้นเดินออกไปยังห้องนอน  เปิดม่านที่ปิดสนิทไปยังปลายสุด  ลากผ้าที่ปิดกั้นฉันจากโลกกว้างออกไป  ด้วยการออกแบบ ที่เป็นกระจกจากบนสุด จรดพื้น   ฉันมองเห็นโลกอีกครั้งเป็นแบบ 180 องศา แสงระยิบระยับของดาวบนดินย่านรัชดา ยังคงเหมือนเดิม และที่เหมือนเดิม คือความเงียบงัน  ทั้ง ทั้งที่ฉันอยู่ท่ามกลางใจเมืองมองเห็นแสงสี ของที่่แห่งนี้ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา  

                                              ท้องที่แห่งนี้ แสงสีของที่นี่มีทั้งวันทั้งคืนจริง ๆ แต่แปลก วันนี้ทำไม เงียบจัง  เงียบกว่าทุก ๆ วันที่ผ่านมา   …..  ที่ริมกระจก ฉันเปิดหน้าต่างบานนึงออก ผลักมันออกไปให้สุด เหมือนกัน  และโผล่หน้าออกไป มีลมโกรกผ่านหน้าฉันเบา ๆ เปรียบประนึงมีคนมาปลอบ ฉันอยู่ใกล้  ๆ   ฉันสูดลมหายใจเข้าไปในปอดลึก ได้ยืนรับลมเอื่อย ๆ แบบนี้  ฉันรู้สึกปรอดโปร่งขี้นเยอะเลย  ฉันสูดลมหายใจเข้าแรง ๆ อีกครั้ง ครั้งนี้มันมาพร้อมกลิ่นฝน ปะปนมาด้วย ….  ^^    คืนนี้ ฝนต้องตกแน่ ๆๆ ฉันได้กลิ่นของมัน(นึกถึงประโยคที่เห็นจากคอมพิวเตอร์ของพี่ ที่โพสขี้นมาทันที ) …………….. แต่เมื่อแหงนมองท้องฟ้าอีกครั้ง ฟ้าโปร่งนี่น่า ……………… มันจะตกได้อย่างไร …..จมูกฉันเพี้ยน ไปหรือ นี่ .. เป็นไปได้   

                              และนี่ เป็น ตี 3 ของวันใหม่เข้าไปแล้ว ฉันยังคงนอนไม่หลับเหมือนเดิม ยังคิดถึงเรื่องฝัน คืนก่อน แล้ว ยัง หวาดไม่หาย ถ้าฉันหลับลงไปอีกครั้ง ยังจะฝันแบบนั้นอีกหรือเปล่า ไม่น่าเลย ฝันแบบนี้ซ้ำ ๆ กัน ฉันคงกลายร่างเป็นแพนด้า ในสักวัน ………….


11 responses to “Sleeplate.

  1. spiroonyoi พูดว่า:

    นานๆ จะมีใครสักคนอัพเดตเรื่องราวลง WordPress ให้อ่าน
    ถึงจะเป็นเพียงตัวอักษรไม่กี่ประโยค ละรูปภาพเพียงภาพเดียว
    แต่อ่านแล้วทำให้เห็นบรรยากาศตอนนั้นได้อย่างชัดเจน

    • Mukmik พูดว่า:

      นอกจากคนเขียนน้อย คนอ่านก็น้อยด้วยคะ

      • spiroonyoi พูดว่า:

        คนอ่านน้อยไม่ค่อยเป็นห่วง อย่างน้อยเราเขียนเองอ่านเอง แล้วเก็บเป็นบันทึกความทรงจำของเรา เมื่อเวลาผ่านไป แล้วเรามีโอกาสย้อนกลับมาอ่านอีกครั้ง แค่นี้ก็ทำให้เรายิ้มได้แล้ว

      • Mukmik พูดว่า:

        ช่าย ค่ะ หลัก ๆๆ เลย ที่ยัง คงลง อยู่เรื่อย ๆๆ เพราะ เรื่องบางเรื่อง อะไรบางอย่าง มัน เจ่มชัดขี้นมาเมื่อมันถูกถ่ายทอดลงบนตัวอักขระ แต่ละตัว และมัน ก็แจ่มชัดขี้น อีกครั้ง และอีกครั้ง เมื่อเราได้อ่าน มัน ถึงแม้ บางเรื่องไม่ใช่เรื่องที่น่า จดจำก็ตาม .

  2. Noiza Anusim พูดว่า:

    มากด Like เขียนบ่อยๆนะคร้าบเค้าชอบอ่านเรื่องราวที่มันมาจากความรู้สึก..ไม่ใช่เรื่องราวที่มาจากการปรุงแต่ง..
    เพราะมันทำให้เรารับรู้ได้ถึงอารมคนเขียน

  3. fabulouslulu พูดว่า:

    สวัสดีคะ ได้แอบเข้ามาอ่านสองเรื่่อง
    ขอบอกว่า ชอบวิธีการใช้ภาษาจัง น่ารักดี

  4. spiroonyoi พูดว่า:

    อิอิ มีแฟนคลับเพิ่มอีกคนแร่ะ ต้องเตรียมเขียนเรื่องต่อไปแล้วละมั้ง

    • Mukmik พูดว่า:

      โห พี่ spiroonyoi ไม่ขนาดนั้นหรอก ค่ะ ใช้คำว่าแฟนคลับเลยทีเดียว .. แต่ก็ดีใจ ค่ะที่มีคนมาอ่่่่านและคอมเม้นไว้ อย่างน้อยก็เป็นกำลังใจให้คนเขียน ค่ะ ไม่ว่าเป็นเรื่องอะไร แนวไหน …. ก็แล้วแต่

      • spiroonyoi พูดว่า:

        งั้นพี่ขอสมัครเป็น Fan Club คนหนึ่งละกัน
        จะได้ติดตามความเคลื่อนไหวของงานเขียนในบล็อกนี้ต่อไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: